غزل

جوگندرنورمیت

رہے دل تے میرے ہن نام تیرے دا عمل کوئی
محبت دا کراں اظہار کیہ اِس توں سرل کوئی
جے گندھلی ہوند دا ملدا نہیں وردان پانی نوں
تیرے قدماں چ ارپن میں کویں کردی کمل کوئی
میرے نیناں چ جو دِکھدے اوہ راہ جاندے میری روح تک
جو ڈردے واٹ لمی توں کویں ہووے سفل کوئی
جدوں تک گیت رہنے نے میرے توں وی سلامت ہیں
جدا میرے توں کر سکدی نہیں تینوں اجل کوئی
اوہدے اندر ہے چشمہ نیر دا جاں زخم رسدے نے
بھلا ایہ کس طرحاں ہویا کہ صحرا ہے سجل کوئی
میری خواہش کہ سدھراں نوں ملے وستار امبر دا
مگر بیڑی ایہ پیراں دی کہے لبھ لے بدل کوئی
میرے قدماں چ کر دے چھاں جدوں لنگھاں تھلاں چوں میں
ضروری نہ کہ دیوے ساتھ میرے نال چل کوئی
نہیں منظور بندش بحر دی اس بے صبر دل نوں
کویں تیری قلم توں میں کراں بن کے غزل کوئی