نظــم

ڈاکٹرمحمدالیاس عاجز

جد میں یار نوں لبھن چڑھیا
عشق فقیر دا پلاّ پھڑیا
بال کے اپنے من وچ بھانبھڑ
اپنی اگ وچ آپ ای سڑیا
دکھ درداں دے کولے بالے
وگدے اتھرو واپس ٹالے
سٹ کے اگ چ غرور تکبر
پھیرے لائے آل دوالے
بغض دے فر میں رَسّے وٹّے
بہتے عجز دے چِلے کٹّے
پیراں ہیٹھ انا نوں مل کے
آکڑ چودھر پچھِے سٹے
ڈیرے پیر فقیر دے پھولے
عشق دے بھیدنہ کوئی کھولے
جدھر جاواں اوہو ای مینوں
پھڑ کے کنڈیاں اُتے رولے
قتل وی پہلا میں دا کیتا
وحدت دا میں امرت پیتا
فرق نہ دسیا کوئی مینوں
جد اس پردہ اوہلے کیتا
میں ساں جھلاّ کھپدا تپدا
ایدھر اودھر یار نوں لبھدا
ویکھ کے مٹی ہویاں ساں پئی
یار سی میرے من وچ وسدا