بھلیکھا
بیگم شاد چغتائی
کسے سانوں ویکھ کے تے مکھڑا لکا لیا
ایسے ای ادا نے اوہدی سانوں پچھے لا لیا
سڑکاں تے رلدے تے دھپاں وچ سہکدے
اوہدے ای بھلیکھے اسی ہر مکھ تے ٹہکدے
کسے سانوں گھوریا تے کسے سانوں ڈکیا
پیار والا بھوت سر چڑھ چڑھ نچیا
کوٹھیاں تے چڑھ چڑھ جھاتیاں میں ماریاں
ویکھدیاں سانوں بند ہو گئیاں باریاں
سیکلاں تے پھر کے تے بساں اُتے چڑھ کے
تھاویں تھاویں ڈھونڈیا بتھیرا مر مر کے
سکولاں دیاں کڑیاں دے راہواں وچ کھلو کے
اوہنوں اسی لبھیا سی اگے اگے ہو کے
کالجاں دے بوہیاں تے بہہ بہہ بھل گئے
اپنی پڑھائی چھڈ راہواں وچ رل گئے
کھانا پینا چھڈ کے تے منجھی جوگے ہو گئے
وکھ ہو کے پیاریاں تھیں راہے راہے رو گئے
لیکھاں تائیں خورے ساڈے ایہو منظور سی
جتھے بیٹھی ہوئی ویکھی خواباں والی حور سی
اگے ہو کے ویکھیا تے ہوش میری بھل گئی
ساہواں والی تکڑی تے جند ساڈی تل گئی
ہور اگے ہویا تے نقاب اوس چکیا
دساں کیہ لوکو میں کیہ اوتھے تکیا
جہنوں میں سمجھیا سی پیار والا جام اے
اوہنے ہس آکھیا بھائی جی سلام اے
اوہ میری چھوٹی ویاہی ہوئی بہن سی
ڈاکٹر دے کول اوہ دوائی آئی لین سی
ایہہ گل جدوں شاد یاد آ جاندی اے
جان میری سنگھ وچ آکھے پھس جاندی اے
