غزل
سلیم دلاوری
پیار نگر وچ آیا تے میں آ کے انج تھڑکا
کس دی مورت پوج رہیا واں چیتا رہیا نہیں اُکا
گلے الاہمیں تاہنگ وچھوڑے ہر شے مگروں لتھی
سدھراں دا وی جگ توں اج اے دانہ پانی مُکا
اک دوجے لئی دوویں مر گئے کجھ وی کر نہیں سکدے
توں اک بیڑی چڑھی بریتے میں اک دریا سکا
جدھر آکھے او دھر چلناں اپنی گل ہن مُکی
ویلے اگے چلدا ناہیں اُکا تیر نہ تسکا
بھل بہاراں بدل نالے کجھ منہ زور جوانی
یاد اے مینوں اوس سمیں کوئی میرے گھر سی لُکا
حشراں تیکر سانبھ کے رکھاں کیویں سلیم بھلاواں
اک اک بول اوہدا اے میرے وچ کلیجے ٹھکا
