غزل
افضل طاہر وزیر آبادی
دنیا اتے جینا اوکھا ہویا اے
جیون نالوں مرنا اوکھا ہویا اے
میں تے کیتا سجناں تے اتبار بڑا
فر وی میرے نال ای دھوکھا ہویا اے
اوہ کہندا سی تیرے درد ونڈاواں گا
درد تے پہلے نالوں چوکھا ہویا اے
کتھے بدل وسیائے پیار محبت دا
میری ذات تے جیکر سوکا ہویا اے
جھلیاں جھلیاں گلاں ہر دم کرنا واں
مینوں وی ہن جھل دا پوکھا ہویا اے
اوکھے ویلے سجن سارے چھڈ گئے نیں
درد وی افضل تاں ای چوکھا ہویا اے
