غزل
بابا نجمی
جھکھڑاں وچ طوفاناں میرے پیر نہ ڈولن دیویں
سُولی تے وی ٹنگیا ہوواں جھوٹھ نہ بولن دیویں
اک دوجے دے نالوں بھاویں ٹٹی سانجھ اے ساڈی
اک دوجے دے بارے سانوں جیبھ نہ کھولن دیویں
جد وی اڈدے ہون کبوتر ٹھنڈیاں وچ ہواواں
بریاں نوں فر اُڈن دے لئی پر نہ تولن دیویں
دشمن وی جے میرا اپنے شگن منائوندا ہووے
سپاں وانگوں مینوں اپنی وس نہ گھولن دیویں
جہنے وی جو کہنا پچھنا میرے متھے لگے
میرے مگروں جگ نوں میری قبر نہ پھولن دیویں
جد تک میری جند حیاتی اکو عرض گزاراں
اُچے سِر نوں نیویں سِر دی پگ نہ رولن دیویں
