غزل
منور شکیل
اسیں چڑھ کے ویلے دی ہک اُتے کہی فیر اذان صداقتاں دی
میں حق دی جدوں دی گل ٹوری پئی لوڑ نہیں مینوں ہنگاریاں دی
عقل والیاں وی اودوں داد دینی جدوں سچ ہونی گل جھلیاں دی
جھولی مڑ اے فن دی داد پینی ایہ جگ تے اکھر کھلاریاں دی
لُوں لُوں اوہدا رگرگ اوہدی بھلا اوس توں کیہ سرفاونا اے
حالے تیک وی جت اے ہتھ اوہدے بازی پلٹ دیوے جے ہاریاں دی
پھُل پھُل دا مونہ اوہ چم آیا پھیرا اک تے چمن چوں لا بیٹھا
حالے تیک وی اکھیں بھکھیاں نیں حالے شوق نہیں لتھی نظاریاں دی
ہے سبھ توں پہلے وار میری میتھوں شروع صراحی تے جام ہونا
میرے بعد شکیل اے وار آونی باقی شوق تے تس دے ماریاں دی
