غزل

حنیف ساقی

بھُل میری سرکار کدی نہ کریا جے
انھے واہ اتبار کدی نہ کریا جے
سیج وچھاندا ہووے جہڑا سینے دی
اوہدی کنڈ تے وار کدی نہ کریا جے
سر دی منگے جہڑا پگ وصولن تے
اوہدے ناں دستار کدی نہ کریا جے
جیڈا دکھ وی ہووے‘ اپنے سجناں تے
کنڈ پچھے اظہار کدی نہ کریا جے
ویری ہتھ کہاڑی دے کے اپنا ناں
دانیاں وچ شمار کدی نہ کریا جے
دل دا سوہنا لبھے تے فر بسم اللہ
نہیں تے اکھیاں چار کدی نہ کریا جے
آخری ویلے گگے پیر نے آکھیا سی
سپاں نال پیار کدی نہ کریا جے
جہڑی گل وی پھندا بن جائے پرھیا وچ
گل کولّی یار کدی نہ کریا جے
قامت ونڈن والیو‘ ذہنی بونیاں نوں
سراں اُتے اسوار کدی نہ کریا جے
سر جاوے تے وار دیا جے سجناں توں
پر نیویں دستار کدی نہ کریا جے
میت بھاویں ہووے ساقی دشمن دی
تیراں دی بھرمار کدی نہ کریا جے