نعت رسولؐ مقبول
عبدالحمید نظامی
آقا کرم کمائو وانگ بوصیری دے
میرے گھر وی آئو وانگ بوصیری دے
بن ترے کوئی سوہنا میرا دردی نہیں
روندے نوں گل لائو وانگ بوصیری دے
مر جاواں نہ کدھر سوہنیا دید بناں
کملی ہِیٹھ چھپائو وانگ بوصیری دے
یا فر سد لو کول اپنے ہن دُکھیے نوں
یا فر خواب چ آئو وانگ بوصیری دے
میں عاجز ، مسکین نمانے عاصی دے
سارے دُکھ مٹائو وانگ بوصیری دے
دے دے طعنے مینوں جگ نہ مار دوے
میرا سخن ودھائو وانگ بوصیری دے
بے شک آقا میں نظامیؔ عاصی آں
فیر وی لاج نبھائو وانگ بوصیری دے
