غزل

بابا نجمی

جثے اُتے چھاپے جہڑے ایہہ نیں اکھراں نیلاں دے
ویکھ کے ٹر جا چنگا رہیں گا جا نہ وچ تفصیلاں دے
گھر دے گھڑے چوں پانی پا کے جہڑا بال نہ پیندا اے
کسراں بھر بھر اوہ پاوے گا مشکاں وچ سبیلاں دے
خورے کہڑا قرضہ دینا شہر چ آون والے دا
بندے انج کھلوتے ہوئے نیں پتھر جسراں میلاں دے
اُچے محلاں تھلے ویکھاں جد وی منگن والے نوں
اچن چیتی چیتے آئوندے اچے جھگے چیلاں دے
ہمت پیر پھڑاوے تینوں اکھاں میٹ کے پھڑ لئیں توں
اس بیڑی نہ بیٹھیں جہڑی چپو دے دلیلاں دے
اونا چر تک تیرے گھر دا نھیرے پچھا چھڈنا نہیں
جد تک تیری یاری رہے گی سجنا نال بخیلاں دے
اکھیں ویکھ لواں نہ جہڑا میں اوہ سودا لیندا نہیں
بھاویں تیرا بند اے سونا بابا اندر سیلاں دے