غزل
افضل طاہر وزیر آبادی
نبی دے نام نوں چم کے نصیب اپنا جگا لیئے
ملے جے خاک پیراں دی تے پلکاں تے سجا لیئے
پہلاں وضو تے فیر قرآن بعدوں نعت سوہنے دی
سوہنے دے عاشقاں اندر ناں اپنا وی لکھا لیئے
خدا محبوب دے بوہے توں اپنا نور ونڈدا اے
سفر ہووے مدینے دا اکھیاں نوں جھکا لیئے
ہووے جد سامنے منظر مدینے پاک دا افضل
دلاں دی کھول کے باری تے رحمت دی ہوا لیئے
