غزل
طاہرہ جبیں
ادھ سفر وچ مان وی ٹٹدے ویکھے نیں
اسیں تے رہبر قافلے لٹدے ویکھے نیں
نکیاں نکیاں گلاں پاروں گوڑھے پیار
کچ دیاں ونگاں وانگوں ٹٹدے ویکھے نیں
جھونپڑیاں دے وچ حیاتی ویکھی اے
محلاں دے وچ ساہ وی گھٹدے ویکھے نیں
ڈونگھیاں پانیاں دے کنے ای تارواں دے
کنڈھیں آ کے متھے پھُٹدے ویکھے نیں
