غزل
عبدالکریم قدسی
جس ویلے چاٹی دے کنڈھے تڑکن لگ پئے
ددھ نہ سانوں ملیا پانی رڑکن لگ پئے
پنڈ ترے ول نہ جاون دی سونہہ کھادی سی
نیڑے ہوندیاں سار‘ ارادے تھڑکن لگ پئے
راہواں جد وی بھلیں پایا‘ دھوڑاں ہسیاں
تھک کے جد وی بیٹھے‘ موسم جھڑکن لگ پئے
یار اسیں ہاں ڈھڈوں‘ جیبوں‘ ہتھوں خالی
سانوں ویکھ کے پیر ترے کیوں تھڑکن لگ پئے
زوراوراں دا ستیں ویہیں سو ہوندا اے
سانوں دھکے دے کے مگروں جھڑکن لگ پئے
اوڑ زباناں دی جد ویکھی گئی نہ‘ قدسی
کاغذ دی پیلی تے غزلاں چھڑکن لگ پئے
