غزل

سلیم نجمی

اسیں سدھراں دل وچ نپیاں
اسیں بھٹھے اٹاں تھپیاں
اسیں رہے آں نت قرضائی
توڑ نہ سکے بھکھ دے گھیرے
سانوں آکھن لوک پتھیرے
مکھ تے ہاسے آ نہیں سکدے
اسیں رج کے روٹی کھا نہیں سکدے
نسلاں مٹیوں مٹی ہوئیاں
مک نہ سکے گھپ انھیرے
سانوں آکھن لوک پتھیرے
رہے آں پل پل اگ دے اگے
دکھ نہ پھولے جگ دے اگے
اک جہے ساڈے دن تے راتاں
غربت ہسدی چار چفیرے
اکھاں چھم چھم رون پئیاں
کچیاں چھتاں چوون پئیاں
وِلھ جاندے سبھ لیف رزائیاں
لہہ جاندے نیں پوچے پھیرے
سانوں آکھن لوک پتھیرے
سیٹھ نوں مِنتاں نال مناندے
فر جا کِدھرے آندے جاندے
نجمی جند چھڑا نہیں سکدے
ساڈے رل گئیے وڈ وڈیرے
سانوں آکھن لوک پتھیرے