دو رَب

بیگم شاد چغتائی

اک رب میتھوں راضی نہیں ہوندا میں دو دو راضی کیویں کراں
اک رُسدا اے اک من دا اے میں دوہواں دی آگیا کیویں لواں
اک سجدہ کرن نوں کہندا اے اک اپنے کول بلاندا اے
مینوں کہیا بھلیکھا پیندا اے مینوں دسو لوکو کدھر جاں
اک پاسے عشق نے اگ لائی اک پاسے شرع نے گنڈھ لائی
اک فرض دی پنڈ میں سر چائی مینوں دسو رکھاں کہڑی تھاں
اک پاسے دنیا داری اے اک پاسے عشق دو دھاری اے
جہدی کاٹ وی مینوں پیاری اے میں ایس توں بچ کے کدھر جاں
اک پاسے میلہ اندر دا اک پاسے میلہ مندر دا
ایہ تے گھول اے رچھ قلندر دا کیویں ایس توں چھٹے میری جان
ایہ تن امانت دھرتی دی‘ ایہ من تے گل اے مرضی دی
جدوں مہلت مُکے عرضی دی فیر من ہووے آزاد میاں
ایہہ شاد اے سودا گھاٹے دا کیہ کرناں کپڑے پاٹے دا
ہن خیال اے چٹے جھاٹے دا میں ایس تے کیویں کالک لاں