غزل
خالدحسین تھتھال
آکھن نوں تے ایہہ وی دنیا اے جس وچ پیا رہناں
ایہہ پر کوئی نہ پچھے کہڑے حال وچ میں پیا رہناں
آکھن نوں تے آکھی جاناں جو میں آکھنا چاہناں
خبرے اوہناں نوں نہ بھاون جو بکارے کردا رہناں
سوون نوں تے سوں جاندے نیں سوتے نال ای سوتے میرے
راتیں خبرے کتنی واری اٹھ اٹھ کے میں بہناں
جس دے نیڑے ہتھ کراں میں اوہو ٹھونگھا نکلے
خبرے کنی واری دن وچ دکھڑے انج دے سہناں
جہڑیاں گلاں اپنے آپ نال وی کردا جھک جانا واں
آئوندے جائوندے راہیاں نوں وی میں ان جھک اوہ کہناں
جہناں دی دوری نوں اپروں میں نہیں اکا سہی کراندا
اندر خانے پیڑ ہجر دی اوکھیاں ہو کے سہناں
جہناں دُکھ تسیہے دتے کنڈے راہیں کھلارے
اوہناں کول ای سکھ دی ہیکھی لے کے اج وی بہناں
کدے تے اوہناں بُلھاں تے وی شعر میرا کوئی آوے گا
راتاں نوں میں جاگ جاگ کے خالد جہڑے کہناں
