غزل
یونس بھٹی
گلاں توں نہیں کردے بس مونہ پاٹے لوک
اک دن آپے جاسن پھس مونہ پاٹے لوک
محفل جد وی جمن لگے متراں نال
آن مکاون ساری چس مونہ پاٹے لوک
بے شرمے تے بے احساسے، سپاں وانگ
گلاں وچ ای جاون ڈس مونہ پاٹے لوک
نہ کردے ایہ مونہ رکھنی تے نہ لحاظ
عزت جھٹ وچ لیندے کھس مونہ پاٹے لوک
گلاں دے ایہ ہوندے گالھڑ، یونس ویکھ
کسراں جاندے پِڑ چوں نس مونہ پاٹے لوک
