غزل

عمران سلیم

جدوں اوہلے نگاہواں توں مرے سرکار ہوندے نیں
جدائی دے اوہ لمحے تے بڑے دشوار ہوندے نیں
چلن وکھرا اے دنیا توں محبت دے قبیلے دا
ایہدے جھلے وی دنیا توں بڑے ہشیار ہوندے نیں
ابھردے نیں جو لوکی وی تجربے دے سمندر چوں
اوہناں دی سوچ دے موتی نویں شہکار ہوندے نیں
علم چک دے نیں سچائی دا اوہو دار تے چڑھ کے
جہاں والے جنہاں کولوں بڑے بیزار ہوندے نیں
کہانی کوئی دنیا تے جدوں تخلیق ہوندی اے
اوہدی تخلیق وچ شامل کئی آزار ہوندے نیں
عجب ہوندی اے الفت وچ کسے دلدار دی شوخی
کدے اقرار ہوندے نیں کدے انکار ہوندے نیں
کدے شکوہ نہیں کردے اوہ سلیمؔ اپنی تباہی دا
جنہاں دے عزم تے جذبے سدا بیدار ہوندے نیں