ماں دی شان
عبدالحمید نظامی
کملی والے دی درگا ہ وچ اک صحابی آیا
دنیا کولوں خاہش وکھری دل دے وچ لیایا
کہن لگا دہلیز جنت نوں بوسا دینا چاہناں
ا یہ ارمان میں اپنے دلدا پور ا کرنا چاہناں
گل بن جائے جے کر میری بھا ر ایہ میرا لہ جائے
فرحت مل جائے لوں لوں نو ُں تے ٹھنڈ کلیجے پے جائے
بیشک ویکھا ں نہ میں جنت پر ایہ خاہش میری
چماں میں دہلیز جنت دی لگے نہ کوئی دیری
جنت دی دہلیز جے چمنی پاک نبی فرمایا
ماں دے پیراں نوں توں چُمّیں جو جنتی سرمایا
کملی والے آکھیا اُس نوں ماں دے پیریں پے جا
ماں اپنی دے پیریں پے کے مزے بہشتی لے جا
کہن لگا ماں میری آقاؐ ٹر گئی ایس جہانوں
طلب میری کنج پوری ہوسی رو رو کہوے زبانوں
د و جگ اندر رب تہاڈا کیتا شان اُچیرا
کملی والیا ایہ اک مسلا حل فرمائو میرا
کہن لگے فیر میر ے آقا ؐ غم نہ کر توں ماسا
اپنی ماں دی قبر دا چم لے پیراں والا پاسا
آکھیا نبی ﷺ حمید نظامی ؔ ماپیاں دی کر سیوا
آقا دے فرمان مطابق کھا سیں جنتی میوہ
