غزل

ڈاکٹر یونس احقر

دل نوں اوہنے جسم نوں اوہدے ویراں زخمی کیتا
میرا تن من اکو گھر دیاں تیراں زخمی کیتا
نیندر ساڈیاں پیڑاں ونڈیاں مار گئے جگراتے
سُفنیاں پاروں سکھ ملے تعبیراں زخمی کیتا
روپ نگر دے کسے وی پاسیوں بچ کے لنگھ نہیں سکے
کھرے والاں ڈنگے سدھے چیراں زخمی کیتا
چیتر ویکھ لئے تک لئیاں سائون دیاں برساتاں
ڈلھ ڈلھ پیندے ہاسیاں وگدے نیراں زخمی کیتا
متھے تکے‘ چہرے ویکھے‘ بھالیاں ہتھ دیاں لیکاں
بجھے اکھراں ان پڑھیاں تحریراں زخمی کیتا
چڑھدے دی رشنائی لٹیا تے لہندے دی لالی
ساڑیا جسم پھلاہیاں‘ جنڈ کریراں زخمی کیتا
چہرے چہرے چپاں منظر منظر نیں مسکاناں
گنگ زباناں‘ بولدیاں تصویراں زخمی کیتا
حداں دی پھیہہ اندر پھسیا پل پل ٹٹ رہیا واں
اک دیاں ٹھاٹھاں باٹھاں‘ اک دیاں لیراں زخمی کیتا
صحرا دے وچکار کھلوتا میں اوہ رُکھ آں احقر
جہنوں سڑدے بلدے سوہل سریراں زخمی کیتا