غزل
عمران سلیم
رکھدے نہیں سینے وچ کدے دل دا کشادا
پیر اپنے پسارے جنہاں چادر توں زیادہ
رہندا اے مقدر تے ہمیشہ ای اوہ شاکی
ہوندا نہیں مضبوط جہدا اپنا ارادہ
ایس خوف توں کردا نہیں دعا کوئی وی میں تے
ہووے نہ اثر الٹا کتے میری دعا دا
کردا نہ خدائی دا ایہہ دعوا توں کدے وی
ہوندا جے ترے دل چ ذرا خوف خدا دا
ہوندی نہیں تکمیل ہنر دی تے کدے وی
رکدا نہیں رستہ وی کدے چل دی ہوا دا
شاطر دیاں ہتھاں دا اے محتاج سلیم اوہ
بھاویں اوہ کوئی شاہ تے بھاویں اوہ پیادا
