غزل
زاہد صدیقی
اوہدی فطرت قہر نہ چھڈے
سجن ہو کے ویر نہ چھڈے
چلو اسیں نہیں متھے لگدے
اہنوں آکھو شہر نہ چھڈے
اسیں تے لگدے وی نہ ویکھے
توں ساڈے لئی غیر نہ چھڈے
جت مقدر ہو سکدی اے
بس اک بندہ پیر نہ چھڈے
جے کر خیر چ رہنا زاھد
بندہ ہتھوں خیر نہ چھڈے
