چار چراغ تیرے بلن ہمیشا
محمد زوہیب عالم
چن
اوہ پنجواں چراغ اے
جہڑا میں بالیا ہا
آندے نیں بئی اوس توں پہلے
اسماناں دیاں چارے کھنجاں کالیاں شاہ ہاین
ہک دِینہ مینوں نیندر آ گئی
نِگھی نیندر
تے کسے میرا چراغ چا کے اتانہ چا رکھیا
جتھے میرا ہتھ نہ اپڑدا
میں رنا
تے اِتنا رنا
بئی میرے مکھ تے دوہیں اکھیں بن گیاں
