غزل
منصور عزمی
لگدا اے جویں تھَکدے پئے آں
اپنے آپ توں اَکدے پئے آں
زہرباد دے پھوڑے وانگر
اندرو اندری پکدے پئے آں
وانگر کِسے نمانے مانگت
حق منگن توں جھکدے پئے آں
اپنے ہتھیں کوٹھا ڈھا کے
لوکاں دے وَل تکدے پئے آں
ہڑھ جو اکھاں دے وچ آیا
زورا زوری ڈکدے پئے آں
سبھے سچ نیں تیریاں بِیبا
اسیں تاں ایویں بکدے پئے آں
عزمیؔ دل دی ہر اِک آس نوں
پِچھلے اندر دھکدے پئے آں
