غزل
منور شکیل
میں وڈیاں دیاں یاداں ٹنگیاں ہوئیاں نیں
کِلیاں اُتے پگاں ٹنگیاں ہوئیاں نیں
اوہدی فوٹو کیہ لٹکائی اے کمرے وچ
کندھاں دے نال اکھاں ٹنگیاں ہوئیاں نیں
اکھاں دے وچ لاشاں رکھیاں ہوئیاں نیں
بُلھاں اُتے چیکاں ٹنگیاں ہوئیاں نیں
آون والیاں نسلاں کیویں جین گئیاں
ایسے گل تے سوچاںٹنگیاں ہوئیاں نیں
فیر وی میں تے ہار گیا واں دشمن توں
بھاویں گھر وچ سانگاں ٹنگیاں ہوئیاں نیں
اک دیوے دی موت شکیل اے ہوئی کیہ
تھاہرے تھاہرے واواں ٹنگیاں ہوئیاں نیں
