غزل
ڈاکٹر یونس احقر
ظاہر دے سپ روپ نیں ساڈے دل بھرائون لئی
اندروں ویلا تلیائے ساڈے موڈھے لائون لئی
سکھ ڈھنڈورا پٹن والے ایس سمے دے وچ
اکھیاں ترس رہیاں نیں مٹھی نیندر سائون لئی
دعویدار نیں اج وی اوہو پکیاں راگاں دے
جہناں کول سُراں نہیں رہیاں جگنی گائون لئی
رہندا اے اج راضی تے بس اوہو رہندا اے
سینہ تانی رکھیے جس دا تخت بچائون لئی
جاون وی تے اودوں جاون چھڈ کے محفل نوں
جدوں بہانہ سجھ جاندا نیں مڑ کے آئون لئی
کسراں ہون پچھاناں اوتھے اصل تے نقل دیاں
تلیا ہووے ہر کوئی جتھے روپ وٹائون لئی
کہڑے کم نظارے احقر ساویاں رکھاں دے
ویہل نہیں جد کول کسے دے پینگھاں پائون لئی
