بگلا تے بگھیاڑ

الیاس آتش

اک بکری دی کنے چر توں رکھی سی اس تاڑ
آخر اوہدے تائیں آن دبوچیا فر بھگیاڑ
بکری دی اک ہڈی پھس گئی اوہدے سی وچ سنگھ
اوہ نہ نکلی اوہنے اوہنوں کیتا ڈاڈھا تنگ
ترلے بگلے دے اس پائے رو کے زار و زار
میرے سنگھ چوں ہڈی کڈھیں توں ایں میرا یار
مینوں ایس مصیبت وچوں تونہیوں کڈھنا اج
ویکھیں من لے میری سجنا لاویں نہ توں پج
بگلا بولیا توں ایں ظالم تیرا کیہ اعتبار
نظر بچا کے میرے تے ای کر دیویں توں وار
فر بھگیاڑ نے ترلے پائے آکھیا پچھلیاں چھڈ
بگلے کھا کے ترس تے اوہدی ہڈی دتی کڈھ
میں احسان ترا نہیں بگلیا بھُلدا عمراں تیک
بس توں میرا یار ایں پکا تونہیوں ایں بس ٹھیک
اک دن فیر بھگیاڑ اوہ لگا بگلے تائیں کھان
بگلا لگا اوہنوں اپنا اوہ احسان جتان
آکھیا تاں بھگیاڑ ن ے بخشی میں سی تیری جان
میں تینوں چھڈ دتا تیرے تے کیتا احسان
سوچ سمجھ کے کرنا بس احسان کسے دے نال
بھیڑے‘ بھیڑے ہندے آتش رکھنا ذرا خیال