غزل
شکیل امجد صادق
لماں پینڈا اپنے ساہ تے رکھ ذرا
راہ نوں سجناں اوکھی راہ تے رکھ ذرا
جرگہ اپنی آپ مکاوندا پھردا اے
میری گل نوں اج دے شاہ رکھ ذرا
ایہہ تاں آپے سچ دا راگ الاپے گا
بلدا جثہ بھاویں پھاہ تے رکھ ذرا
جیکر میری تینوں سچ نہیں لگدی اے
ایویں گل توں پنڑ، گواہ تے رکھ ذرا
توں تے اگ نوں سجناں اگ ای سدیں گا
میرے ہجر دا لانبو، آہ تے رکھ ذرا
مینوں سچ دی سولی چڑھنا پینا ایں
میرا جثہ سینت، سجا کے رکھ ذرا
بھکھ تے بھکھ نوں آپے کھائی جاندی اے
سُکی مسی روٹی گھاہ تے رکھ ذرا
دکھ دریاواں نوں میں ٹپ کے آواں گا
بھورا جنی دل وچ چاہ تے رکھ ذرا
