غزل
ارشاد کھوکھر
بندہ ہو کے بھیک منگیں توں گل بڑی اے شرم دی
اپنی نہیں تے مورکھا توں لاج رکھ لے اپنے دھرم دی
رب نے دتے ہتھ پیر تینوں حق حلال کماون لئی
نین دتے نیں سوہنے تینوں سدھے راہ تے جاون لئی
بھیڑے سب کم چھڈ کے مورکھا کر لے کجھ بھلائیاں توں
اگے جا کے حساب دینا ایں کر لے کجھ کمائیاں توں
ڈوری کدھرے توڑ نہ بیٹھیں رب سوہنے دے بھرم دی
بندہ ہو کے بھیک منگیں توں گل بڑی اے شرم دی
سوہنا تینوں جو کجھ دسے اوہو کجھ توں کریا کر
اپنے سکھ دی خاطر نہ شیطان دا پلو پھڑیا کر
بیٹھ کے ہن توں سوچ ذرا میں کیہ کیتا اے مالک لئی
اوہدے لکھاں کرماں بدلے میں کیہ کیتا خالق لئی
اکھاں وچ تصویر وسا لے اللہ پاک دے کرم دی
بندہ ہو کے بھیک منگیں توں گل بڑی اے شرم دی
