غزل
شکیل امجد صادق
دکھ ڈوہنگے ڈوبے ,تار ویکھے
میں مصرعے نویں اسار ویکھے
اکو اپنا ڈھڈ ای کجیا اے
ایہو دولتاں دے معیار ویکھے
مینوں اپنے یاراں ڈنگیا اے
سُکھ ویکھے تے بیکار ویکھے
اوہدے خال وخد نہ لبھ سکے
مینہ، پانی، چھان نتار ویکھے
کجھ سُفنے راتیں پُنگرے سن
کجھ خاب سی پروں پرار ویکھے
اساں امجد جندڑی رول چھڈی
اک جان تے وخت ہزار ویکھے
