چانن انھیرا جاپے

دلشاد احمد چن

تیرے دم تھیں وسدی ہے سی ادبی بار ملوک
ہے سی وچ ادب دے باگے سدا بہار ملوک
تیرے ادبی بوٹیاں اُتے کدی خزاں نہ آوے
ماں بولی دے کھیتر تائیں گئیوں سنوار ملوک
توں وچ گھمن گھیر طوفاناں کدی نہ ہمت ہاری
بیڑی ادب سخن دا ہے سی کھیون ہار ملوک
محفلاں سدا سجاون والا جد دا اولھے ہویا
مڑا انج رَل کے نہیوں بیٹھے تیرے یار ملوک
یار ملوکا تیرے باجھوں چانن نھیرا جاپے
سجن وچھڑے جیوندی جانیں جاندے مار ملوک
تیرے فرزنداں نوں تک کے دل دی پیاس بجھائیے
وجدے نے پر بے سُرے جہے دل دے تار ملوک
ماں بولی دی سیوا کر کے سوبھا جگ وچ کھٹی
ماں بولی دے نوں رتناں وچ چن شمار ملوک