غزل
انور اُداس
مائے نی ! کِنج منگل گاواں
جیہدے لڑ میں لگّی اوہنے میتھوں مُکھ پرتایا
دے کے ہِجر وچھوڑا مینوں خورے کِتھّے دَھایا
میں کیہ دَسّاں میں تے اوہدا بھید نہ اُکّا پایا
اوہدے بِن میں مُکدی جاواں رو رو حال ونجایا
کیہ کھٹیا میں عِشق کما کے اپنا آپ گوایا
بے دَردی نے جِند میری نوں روگ اَوَلڑا لایا
خورے کِتھّے لایا اُس من، میرا چیت بھُلایا
مائے نی ! کِنج منگل گاواں، منگل ناہیں آیا
