غزل
یٰسین یاس
میرے کول نیں گلاں دو
اپنا کر یا میرا ہو
رویاں اندر دُھپدا ای
جناں رو سکنا ایں رو
بندے نہیں بلاواں نیں
کردے پھردے آدم بو
چن تے پلو پایا ای
جاندی کر سُو، کر دے لو
مر مرا کے اپڑے آں
انج نہ سجناں بوہا ڈھو
یاسؔ جگر دا خون ملا
فر غزلاں دی مٹی گو
