غزل
مجاہداقبال مجاہد
دکھی دل دا حال سناواں جی کردا اے
مُک نہ جاون کدھرے ساہواں جی کردا اے
دور دراڈے بیٹھا اے جہڑا غیراں نال
فیر اوہنوں میں کول بٹھاواں جی کردا اے
نال میرے اوہ رس جائے کوئی پا بہانہ
فیر میں منتاں نال مناواں جی کردا اے
شکر دوپہرے رکھ دی چھاویں گوڑھی نیندر
اوہ سوویں میں فیر جگاواں جی کردا اے
جھوٹھی موٹھی مار کے دبکا دیواں جھڑکاں
ہس کے گل اوہ پاوے بانہواں جی کردا اے
سونہہ جائے مڑ اوہ میری بانہہ دا رکھ سرہانہ
ہون پپلی دیاں گوڑھیاں چھاواں جی کردا اے
فیر کوئی مینوں آکھے موٹا موٹے بلھاں والا
جان جان میں آکھ بلاواں جی کردا اے
فیر کوئی آکھے چھیتی مینوں گھر جاون دے
جتی اوہدی فیر لکاواں جی کردا اے
تیرے باجھوں جی نہیں لگدا فیر کوئی آکھے
فیر میں اوہنوں رج ستاواں جی کردا اے
چوپڑی روٹی ہووے لسی اچار تے گنڈھا
بہہ کے ککر تھلے کھاواں جی کردا اے
گھر وڑاں تے فیر کوئی میرا چم کے متھا
سَے سَے واری دے دعاواں جی کردا اے
کیہ اے ربا آ جاوے جے پرت اوہ ویلا
نچاں ٹپاں ہساں گاواں جی کردا اے
جھلا دل اے مارے ایویں جھل وللیاں
دیوے مولا بخش خطاواں جی کردا اے
اکو ای بس چاء ودھیرا دل نوں میرے
میں وی کدھرے مدینے جاواں جی کردا اے
مینوں لوکی سب مجاہد کہندے نیں
دین دے کدھرے کم چ آواں جی کردا اے
