غزل
منصور عزمی
دِتے نے جگراتے سائیاں
سانوں اَدھی راتے سائیں
روز نویں سِر وِکنی آں پر
پورے ہوئے نہ کھاتے سائیاں
عُمراں پباں بھار نے لنگھیاں
فیر وی چُپ چپاتے سائیاں
نِنّد گیا اوہ پہلی نظرے
رہ گئے دھوتے نھاتے سائیاں
رکھیں پڑدا عزمیؔ دا توں
لوک بڑے کم ذاتے سائیاں
