غزل
منوراحمد کنڈے
کوئل کوکے بلبل روئے
کلیاں ہتھوں زخمی ہوئے
عشق نے نت خرابی کیتی
جیندے عاشق دس دے موئے
لہو ابال کے دودھے وانگوں
معشوقاں نے کھاہدے کھوئے
راتیں دھکا مار کے کس نے
ندی چ تارے چن ڈبوئے
وقت نے ٹھنڈا مار کے سٹیا
سولی اپر آن کھلوتے
یاد منور دل دی ساتھی
نال مرے ایہہ جاگے سوئے
