چندری اکھ
زاہد صدیقی
کدے کدے تے اِسراں ہندا اے
اکھ چوں نیندر ڈلھ جاندی اے
سُتے دی اکھ کھل جاندی اے
میں نیندر نوں ترلے لیناں
اکھ جاگن تے تل جاندی اے
سُفنے تکناں بھُل جاندی اے
چندری اک نہیں مندی میری
اپنی بس مناندی اے
ساری رات جگاندی اے
اکو گل ای آہندی اے
بوہتا سونا ٹھیک نہیں ہندا
سُفنے کچے مرجاندے نیں
جیون بوڈا کر جاندے نیں
