نظــــم
پیرفقیر ویر سپاہی
دوستو دسمبر دا مڈھ بجھ گیا اے
چھٹی سالاں دی کہانی اے مختصر سنانی اے
24دسمبر نوں رپٹ لکھی جاسی کہ
جا ویر سپاہی جتھے جانا ای
کتھے جانا اے
سارے اوتھے نیں
جتھے جانا اے
ہمتوں بھاری پنڈ سی، ویر جو سر تے چائی
چھتی ورہے عمر دے، مٹھی قید ہنڈھائی
سنہ چھہتر لہور دی نگری، آ گیا میں
ویہہ سو اکی خیر دا، عمر ٹپا گیا میں
کچی عمرے عشق دے
پینڈے پے گیا میں
بن دا بن دا ہجر دے، ہتھوں ڈھے گیا میں
شیر بہادر خان سی پلس پنجاب دا شیر
میرا جمن والڑا، دھروں سی بڑا دلیر
اوہ ماہر استاد سی، جانے ہند پنجاب
سچل تے سر مست سی، عاشق پھل گلاب
اوہناں مینوں آکھیا، تیرا ناں تنویر
پلس نوں کردے چاننا ، بنیں سپاہی ویر
جنرل ضیا الحق دا، ہوندا سی اوہ دور
پلس چ بھرتی ہون لئی، آیا جد میں لہور
رب دی کرنی ہو گیا، بناں سفارشوں ویر
ویہندیاں ویہندیاں من لیا
پُلس نے مینوں پیر
میرے کول اک ہنر سی، مجمعے لاون دا
لکھ کے اپنے پیار دے، گیت سناون دا
جمیا ساں جس کارنے، ہوئی نہ میتھوں کار
پا کے وردی پلس دی، دتی عمر گزار
وڈے وڈے افسراں، سخن تے دتی داد
ہر تھاں ویر سپاہیاں رکھیا مینوں یاد
کاملاں پیراں آکھیا، بن کے رہویں فقیر
درویشی وچ جرم ہے، ٹپنی حد لکیر
سائیاں دا فرمان سی، پورا گیا اے ہو
رات اے مکن والڑی, پھٹن لگ پئی لو
پنجھی تریک دسمبری ، جا کے مرشد کول
مست دھمالاں کھیڈ کے
کھڑکاواں گے ڈھول
شکر خدا دا لکھ وار، جس نے بخشیا زور
ہر ہر ٹورا ٹوریا، ٹور کے وکھری ٹور
راجن پور توں اٹک تک
جان دا کل پنجاب
ڈبے نہیں وچ راویاں، تریا ہویا چناب
پوٹے پھٹر ہو گئے، توڑیا پھل گلاب
اساں حقیقت ویکھ کے، پورا کیتا خاب
بسم اللہ دیاں برکتاں, ملے او آپ جناب
کرو گے سچا پیار جے
ہووے گابڑا ثواب
