غزل
یٰسین یاس
اج مڑ جس مرناؤ کیتا
اوہو پِیڑ پرانی ایں نا
محل سی ایتھے ہووے گا
اج تے لک لک پانی ایں نا
چنگا ماڑا کرنا پَے گا
آخر عمر ہنڈانی ایں نا
دے دے غم تے خوشیاں لے لے
آخر گل مکانی ایں نا
پیندا نہ تے ہور کیہ کردا
تیری یاد بھلانی ایں نا
سرمے بھریاں اکھاں نیں
کسے دی نیند اڈانی ایں نا
دنیا دا کیہ غم او جھلیا
اوڑک چھڈ ای جانی ایں نا
تیری کیتی تیرے نال
یاسؔ تے لج نبھانی ایں نا
