غزل

کرم علی کیفی

دین بچاون دا کوئی چارا
کجھ تے کر لے توں سردارا
غیراں حرمت لُٹی اپنی
توں کتھے سیں پہرے دارا
درساں دے وچ بچے مر گئے
توں نہ مریوں فیر زردارا
ایسی خونی چڑھی ہنیری
آساں والا ڈبیا تارا
کیہ آزادی لبھی سانوں
خونوں خون اے دیس پیارا
ایہناں کھڑدیاں رُتاں اندر
آس دا پھُل اے زخمی سارا
سر اپنے وچ کھیہ نوں پا کے
پھرنا ایں کیوں مارا مارا
ربا توں تاں کلم کلا
توں کیہ جانے ہجر پسارا
جیکر دل نوں چین آ جاوے
کدھرے جاوے درد وچارا
اوہنوں ہور کیہ مارے دنیا
جہڑا پھردا مارا مارا
ملیاں مینوں لکھ ودھائیاں
جد میں جتی بازی ہارا
پہلاں سوچاں ونیہاں کیفی
وچ سجائے اکھر یارا