غزل
سلیم دلاوری
ظالم ظلم کریندا سی تے اچا ہو کر لاٹ گیا
لہہ گئی چنی سدھراں دی تے صبر دا کڑتہ پاٹ گیا
میں کیہ جاناں موت دا پھنیئر اس وچ لک کے بیٹھا اے
بتی نیڑے تے پروانہ بلدی ویکھ کے لاٹ گیا
اونے اونے دکھ تے سب نوں جھولی پانے ای پینے نیں
پیار دے پینڈے پے کے جہڑا جنی جنی واٹ گیا
مینوں ویکھ کے منہ پرتایا ظالم نے جد غصے توں
ٹٹے بند صبر دے سارے نکل میرا برلاٹ گیا
تیرے نال بہاراں سی تے تیرے نال ای رونق سی
توں ٹریا تے میرے گھر وچ راہ ایہہ بوری ٹاٹ گیا
غصے ہو کے ساقی جہڑا جام سلیم نوں دتا اے
اللہ دی سونہہ جدھروں لنگھیا پاندا اک تراٹ گیا
