غزل
عبدالرشید شاہد
ساڈیاں یاداں اج نہیں آئیاں کیہ ہویا اے
ویکھ لے پھرناں وانگ سودائیاں کیہ ہویا اے
ساون رُتے سجناں سدھراں وین کریندیاں
توں کاہدے لئی دیراں لائیاں کیہ ہویا اے
میری اکھ دے ہنجو تیرا راہ پئے ویکھن
تارے وی ہُن لُک پئے سائیاں کیہ ہویا اے
ہجر وچھوڑا گوڑھ‘ انھیرے ورگا ہویا
پل پل کاہنوں اگاں لائیاں کیہ ہویا اے
ساری تیرے کہنے دے نال کٹ لئی ہوئی اے
میرے لئی نیں فیر وی پھائیاں کیہ ہویا اے
شاہدؔ اوہدا ہو کے مرنا اے رب دی سونہہ
بھاویں ساریاں جان کمائیاں کیہ ہویا اے
