جلایا کردے
امرجیت سنگھ سندھو
ہر سمیں مینوں تیری یاد دوایا کردے
نہ جلاؤندا تاں ایہہ خط مینوں جلایا کردے
میں دبا آیاں حقیقت دی قبر وچ جذبات
ڈر سی مینوں کہ نہ دبدے تاں ستایا کردے
جے اسیں جاندے اوہناں دی بناوٹ دی ادا
جھوٹھی مسکان تے ایوں دل نہ لٹایا کردے
گر گئے اس دیاں نظراں چوں تاں ہُن کیہ اٹھنیں
جے نہ گردے تاں اوہدے ناز اٹھایا کردے
جے نہ مندر چ کوئی توڑ لیاؤندا سانوں
سارے گلشن چ اسیں خوشبو کھنڈایا کردے
جس طرحاں کردے نے اوہ بہت ہسیں وعدے جناب
وعدہ کر کے اوہ کتے توڑ نبھایا کردے
زخم دے جاندا اوہ دل نوں جے اپنی الفت دا
تمغے وانگوں اسیں ہر اک نوں وکھایا کردے
جے اکلے ہی ملن آؤن نوں کہہ دیندے سجن
جسم نوں وی نہ اسیں نال لجایا کردے
میرے گیتاں توں جنہاں پائی ہے شہرت، اے کاش
گیت مینوں وی کدے میرے سنایا کردے
سندھو سانوں جے غزل کہنی کِتے آ جاندی
فِر تاں لفظاں نوں اُنگلیاں تے نچایا کردے
