غزل
جاویدعارف
دلے نوں وی اجڑنا پے گیا تے
گھراں توں وی وچھڑنا پے گیا تے
ترے لیکھاں دے بھیڑے کوجھ پاروں
زمانے نوں وگڑنا پے گیا تے
اوہ ظالم ہے کسے دی وی نہیں سن دا
کسے گل تے جے اڑنا پے گیا تے
بلال حبشؓ وانگوں ریت اُتے
ترے پنڈے نوں سڑنا پے گیا تے
ذرا عزت نہیں رہنی‘ غم دے پاروں
سہارا جے پکڑنا پے گیا تے
مرا ایہہ دیس لٹن والیاں نوں
کدے جیلاں چ ٹرنا پے گیا تے
شرافت ٹھیک اے پر حق تے عارفؔ
کراں گے کیہ؟ جے لڑنا پے گیا تے
