غزل
بابا نجمی
اک دوجے نوں اپنا زور وکھان پئے
بابا نجمی کُکڑ کھیہ اڈان پئے
گڈے پیا گوانڈھی پیر مشیناں دے
ایدھر مار بھراواں نوں دفنان پئے
ویڑھے دے وچ کر کے ہتھیں کندھ کھڑی
اودھر وی تے ایدھر وی پچھتان پئے
جثے اُتوں لاہ کے وردی فرضاں دی
میرے شہر دے راکھے سنھاں لان پئے
چھڈ گیا واں اپنے ہانی پچھے میں
میرے کولوں اگلے وی گھبران پئے
ول امریکا آگو ایسراں جاندے نیں
جسراں حاجی کعبے ولّے جان پئے
میں وی اوہناں وچوں جہڑے بابا جی
پھُل وی دیندے نالے پتھر کھان پئے
