غزل
یٰسین یاس
ایہہ جو دِسدی لیک اے بس
شیشہ ٹٹن تیک اے بس
جو وی کرنا زہر اے کرنا
میں تے لاؤنی ڈیک اے بس
توں جناں وی سوہنا ایں
اوسے مکھ دی بھیک اے بس
توں آویں تے پینڈا مُکے
اے ہی اک اڈیک اے بس
یاسؔ ہنیرا مُکے گا
سورج نکلن تیک اے بس
ای پیپر
