نعت شریف

عبدالحمید نظامی

باقی دیاں چھڈو گلاں نعلین دی گل سنائو
سب گلاں ہیٹھ نے ہلاں نعلین دی گل سنائو
نیناں دے کھوہے گیڑو راتاں نوں اُٹھ اُٹھ کے
نہ سُکن دل دیاں وَلاں نعلین دی گل سنائو
فر عشق سمندر وچوں نکلن گے موتی ہیرے
جد جوش چ آئیاں چھلاں نعلین دی گل سنائو
جس در تے لکھاں حاتم منگدے نے اڈ کے جھولی
ہن میں وی در اوہ ملاں نعلین دی گل سنائو
بن جاسی میرا حیلہ طیبہ ول جاندے سجنو
وچ میں وی جیکر رَلاں نعلین دی گل سنائو
منصور نے آکھیا دار تے ، پئے بول شمس تبریزی
لہہ جاون بھاویں کھلاں نعلین دی گل سنائو
اُس رحمت والے ہڑ چوں اک چڑی دے وانگ نظامیؔ
میں چنج بھرن لئی چلاں نعلین دی گل سنائو