غزل

ارشدمنظور

جہدے باہجوں بچدا نہیں
ہن تے اوہ وی جچدا نہیں
کھوہ کے کھادا ہووے تے
ایڈا سوکھا پچدا نہیں
وچ قصور دے کیہ ہویائے
اج کل بلھا نچدا نہیں
باہروں اگاں لگیاں نیں
اندروں بھانبڑ مچدا نہیں
پتھر ہویا پتھراں وچ
دل وی اپنا کچ دا نہیں
زہر عشق وی پیتا اے
لہو دے اندر رچدا نہیں
ارشد جھوٹھ توں بولی جا
ایہہ زمانہ سچ دا نہیں

اپنا تبصرہ گھلو