غزل
ڈاکٹر الیاس عاجز
کر کر باری بوکر ویکھی پانڈے مانجھ وکھاے نیں
آٹا گنھیاں مُکیاں دے دے پھُلکے گول پکائے نیں
پانی وی میں کھوہ توں بھریا بستر چاڑھے کوٹھے تے
دائوناں کسیاں لیف لگندے روندے بال کھڈائے نیں
چھتی تے پڑچھتی چاڑھی ٹاکی ماری بوہیاں نوں
کندھاں کوٹھے لِپ لِپ کے میں چاندی وانگ بنائے نیں
دیوے دی میں لووے بہہ کے چکی پیسی لوڑاں نوں
پونیاں کت کت سٹِی جاواں چرخے دب چلائے نیں
فاقے کٹے ماراں کھادیاں سر پڑوایا بندے توں
بابل ویکھ کے ویہڑے وڑدا منہ دے نیل چھپائے نیں
چھڈ کے ویہڑا بابل دا میں جس دا پلو پھڑیا سی
اکھاں چوں اس نیر وگایا ماپے قبرے پائے نیں
سارے کہندے توں کی کیتا ویہلی اکِی کاری نے
ویکھو لوکو رب نے میرے کیسے لیکھ بنائے نیں
