اباجی دے ناں
نگہت اکرم
ہزاراں پل تہاڈے باجھوں
کنج لنگھدے نیں
کدی یاد ستاوے
کدی موسم رُلاوے
تسیں کتھے چلے گئے
اوہ گلیاں یاد آئوندیاں نیں
گھر دے ویہڑے دے وچ
تہاڈی صورت نظر آوے
تسیں کتھے چلے گئے
اوہ بچپن یاد آندا اے
جدوں سانوں کھڈاندے سو
باغاں وچ لے جاندے سو
تسیں کتھے چلے گئے
تسیں میرے کول آندے
میریاں اکھاں چوں نکلے اتھرو
تسیں اپنیاں پلکاں تے سجاندے
مینوں سدا خش رہن دی دعا دیندے
پر
میں ایہ جان دی آں
ایس دنیا توں جا کے کدی
کوئی واپس نہیں آندا
ایہ دُکھ کناں گہرا اے
کدی گھٹ ہو ای نہیں سکدا
